ไร่ภคิราห์ BKPP EP 17 (NC 18+)
น้ำเสียงแหบพร่าดังขึ้นก่อนที่ภคิณจะบดเบียดแกนกายเข้ามาระหว่างขาเรียวทั้งสองข้าง
เพิร์ลเม้มปากจนแดงก่ำเพราะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ภคิณเอื้อมมือจับปลายคางมนก่อนจะส่งนิ้วหัวแม่มือเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่ม
เพิร์ลห่อปากใช้ปลายลิ้นชื้นดูดดุนมันอย่างรู้งาน
ดวงตากลมระยับวูบไหวเมื่อรู้ว่าจะถูกรังแก
ภคิณเกลี่ยริมฝีปากบางก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือลงมาถอดกางเกงชั้นนอกตัวเล็กออก
เด็กน้อยสะดุ้งรีบใช้มือห้ามเอาไว้ หัวใจเต้นตึกตัก
ภคิณชะงักก่อนโน้มตัวเข้าไปลามเลียหยอกล้อใบหูขาว
ตั้งใจปั่นป่วนให้เด็กน้อยอ่อนประสบการณ์มีอารมณ์ร่วม
“อึก…”
“ขาวขนาดนี้
ฉันทนไม่ไหวหรอกนะ”
“อ๊ะ…”
พูดจบด้วยเสียงแหบพร่าจึงเลื่อนปลายจมูกโด่งลงมาคลอเคลีย
พรมจูบไปทั่วซอกคอขาว จนเพิร์ลอดไม่ได้ที่จะหลุดเสียงครางหวานออกมา
บริเวณรอบๆ
ถ้าเป็นตอนเย็นเป็นต้นไปจะไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งเพราะภคิณสั่งห้ามเอาไว้
ทั่วทั้งพื้นที่จึงมีแต่เขาและเด็กน้อยที่กำลังจะถูกรังแก
ภคิณไม่รีรอรีบถอดกางเกงยีนส์และอันเดอร์แวร์แบรนด์เนมของตนเองออก
ส่วนสีคล้ำผงาดขึ้นเริ่มขยายตัวจนเด็กน้อยเอียงใบหน้าหลบด้วยความเขินอาย
ภคิณยกยิ้ม เลียริมฝีปากที่แหบพร่าของตนก่อนจะปลดกระดุมเสื้อของเด็กน้อยออกจนเผยแผ่นอกเปลือยเปล่าสีชม
เพิร์ลตัวสั่นเป็นลูกนกด้วยความตื่นตระหนกและตื่นเต้น
ร่างของเด็กน้อยถูกจับวางลงบนเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของภคิณที่ปูรองอย่างทะนุถนอม
เพื่อป้องกันไม่ให้หญ้าสีเขียวครึ้มทิ่มตำและเสียดสีตามเนื้อตัวขาว
ภคิณยกยิ้มขึ้นก่อนจะเลื่อนมือลงเรื่อยๆผ่านต้นขาขาวและแก้มก้นที่ร้อนผ่าว
เพิร์ลเชิดหน้าหลับตาเมื่อถูกขยับขาให้ยกขึ้นพาดไหล่แกร่ง
นิ้วโป้งของภคิณบดเบียดลงที่ร่องหลืบส่วนอ่อนนุ่มจนเพิร์ลสะดุ้งตื่นตกใจ
“อ๊ะ…ยะ อย่า…”
“อะไรกัน
พูดว่าอย่าทั้งๆที่ส่วนนี้ของเธอมันแฉะไปหมด”
“ฮึก…”
ภคิณรังแกเด็กน้อยด้วยคำพูดลามกจนเพิร์ลสะอื้นออกมา
ทั้งเขินอายทั้งรู้สึกวาบหวามจนสับสน ภคิณจับท่อนขาเล็กไม่ให้ขยับหนี
บดนิ้วชี้และนิ้วกลางลงบนโพรงเล็กสีชมพูนุ่มผ่านกางเกงชั้นในลูกไม้จนส่วนสงวนคายหยาดน้ำหวานออกมา
เพิร์ลสะดุ้งเฮือกรีบกอดคอของภคิณเอาไว้
ชายหนุ่มจึงป้อนรสจูบเข้าไปอีกครั้งอย่างปลอบโยนและล่อลวงให้ติดกับ
ในระหว่างที่มือหนาค่อยๆถอดชั้นในลูกไม้ออกให้
ภคิณกระหวัดดูดพันลิ้นเล็กให้เผลอไผล
หลอกล่อให้ตายใจจนเด็กน้อยหลับตาพริ้มเพราเคลิบเคลิ้ม น้ำลายเลอะตามมุมปากเล็กจนเกิดเสียงดังหยาบโลน
ภคิณส่งมือเข้าไปกวาดต้อนน้ำลายเข้าโพรงปากอ่อนนุ่มเพื่อมาเบิกช่องทางด้านล่าง
รอยจีบอ่อนนุ่มถูกนิ้วมือของภคิณลูบคลำถูไถเปรอะเปื้อน
จนน่ารักเนียนเกลี้ยงขับน้ำหวานออกมาหล่อลื่น
ส่วนสีเข้มพร้อมใช้งานอย่างไร้เครื่องป้องกัน ภคิณขยับต้นขาของแด็กน้อยยกสะโพกอวบขาวขึ้นก่อนจะค่อยๆส่งท่อนเอ็นหนาเข้าไปโดยที่เด็กน้อยไม่ทันต้องตัวเพราะยังมึนเมากับรสจูบร้อนแรง
สวบ!
“อ๊ะ…จุก อื้อ…” เด็กน้อยน้ำตาไหลลงมาอาบแก้ม ผวาเข้ากอดภคิณและจิกเล็บลงบนแผ่นหลังระบายความเสียวซ่าน
ภคิณกัดฟันกรอดถูกโพรงอ่อนนุ่มบีบรัดท่อนเอ็นจนแน่นขนัด
ก่อนจะก้มลงจูบซับน้ำตาที่ใบหน้าแดงก่ำของเด็กน้อย
“ผ่อนคลายสิ
อย่าเกร็ง” ภคิณจูบหน้าผากอย่างอ่อนโยน
ตระกองกอดร่างกายที่สั่นเทาเอาไว้จนเพิร์ลสงบลงแต่ยังคงสะอื้นเบาๆ
“ฮึก…อ๊ะ…อ๊ะ!” เจ้าของร่างกายสูงใหญ่กัดฟัน
ค่อยๆขยับท่อนเอ็นหนาเข้าปากโพรงอ่อนนุ่มด้วยความอ่อนโยน
เพราะขนาดส่วนล่างของเขาและขนาดโพรงอ่อนนุ่มของเด็กน้อยนั้นต่างกัน เพิร์ลหลุดครางหวิวออกมาดังลั่น
โชคดีที่ไม่มีใครผ่านไปผ่านมาแถวนี้และเราทั้งคู่ก็อยู่หลังต้นไม้ใหญ่
ภคิณทั้งลวนลามและลามก
บีบขยำแก้มก้นขาวนวลจนมันแปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำและล้นออกมาตามง่ามนิ้ว
ก่อนตบสะโพกเข้าออกถี่ขึ้นสร้างความเสียวซ่าน
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ…”
เด็กน้อยถูกรังแกจนน้ำตาไหลไม่หยุด จิกมือลงบนพื้นหญ้าเขียวขจีระบายความเสียวซ่านจากช่องทางด้านล่าง
เพี๊ยะ!
“อ๊ะ…ฮึก”
“อ่า…แน่นจริงๆ” ภคิณออกแรงตีก้นขาวและต้นขาเรียวเบาๆ
จนแดงก่ำและร้อนระอุ เด็กน้อยสะดุ้งและสะอื้นฮัก จากอ่อนโยนให้ลืมตัวเปลี่ยนมาเป็นร้อนแรงขึ้นจนเพิร์ลหัวสั่นคลอนเพราะแรงกระแทกที่ภคิณมอบให้
จากเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่เด็กน้อยเสพติด
เพิร์ลหลับตาพริ้ม
เชิดหน้าขึ้นก่อนจะส่งเสียงร้องออกมาอย่างไม่อับอาย
ยั่วยวนสายตาจนภคิณเผลอทำรุนแรง ตบสะโพกเข้าออกถี่ขึ้น
“อ๊ะ…ยะ…อยากได้…มากกว่านี้” เพิร์ลครางหวานออกมาพร้อมกับคำพูดเชิญชวนที่ทำให้ส่วนล่างของภคิณคึกแข็งขึ้นอีก
เขากัดฟันกรอดก้มหน้าชิดปลายคางมน ดูดเม้มซอกคอขาว
เนินอกที่ประดับด้วยยอดปทุมถันสีแดงสด และแนวไหปลาร้าเพื่อสร้างรอยกุหลาบ
ตีตราจองเอาไว้
“อย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน” ภคิณหัวเราะผ่านลำคอ กดปลีน่องและแยกรอยจีบออกจากกัน ก่อนตบสะโพกส่งเอ็นอวบหนาเข้าออกเร็วขึ้นจนเด็กน้อยน้ำตาไหลพราก
กรีดร้องด้วยความเสียดเสียว
“อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ”
“เรียกคุณภคิณสิ…”
ภคิณก้มลงจูบและลามเลียแก้มนิ่มจนเปรอะน้ำลายข้นเหนียว
ทั้งขบทั้งกัดตามลำตัวแดงก่ำจนเป็นรอยแดงราวกับหวงแหนแสดงความเป็นเจ้าของ
เด็กน้อยน้ำตารื้นขึ้น
หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามหลุดปากเรียกเจ้านายอย่างเอาอกเอาใจ
“อ๊ะ…คุณภคิณจ๋า…อ๊ะ อ๊ะ!” พูดจบด้วยถ้อยคำหวานจึงสูดปากและเผยอปากออกเชิญชวน
ภคิณแทบคลั่งรีบส่งลิ้นร้อนเข้าไปบดขยี้ลิ้นเรียวเล็กจนเกิดเสียงดังหยาบโลน
“อ่า…”
“เพิร์ล มะ…ไม่ไหวแล้วจ้ะ อ๊า…” ร่างกายเล็กรู้สึกราวกับกำลังลอยคว้างกลางอากาศก่อนจะด่ำดิ่งลงสู่ห้วงกามารมณ์ไม่รู้จบ
ก่อนเด็กน้อยจะกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องแบบราบ
ภคิณตบสะโพกเข้าออกสองสามครั้ง ก่อนที่จะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาใส่ร่องก้นขาวสะอาดตา
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น