Daddy Issues EP 21 (NC 18+)

เสื้อเชิ้ตสีขาวของร่างบางถูกกระชากออกอย่างไม่ใยดี เมื่อไร้เสื้อผ้าปกคลุมก็เผยให้เห็นผิวขาวเนียนของร่างบางทุกส่วนจนคนตรงหน้ายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ บิวกิ้นในสายตาของพีพีตอนนี้มีใบหน้าที่ดุดัน น่ากลัวราวกับปิศาจร้าย พีพีพยายามดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผลเมื่อถูกกดมือสองข้างเอาไว้ จมูกคมก้มลงมาสูดดมความหอมจากซอกคอขาว จนร่างบางเผลอส่งเสียงครางออกมา ฟันคมไล่ขบกัดไปที่ซอกคอขาวของพีพีจนเกิดรอยซ้ำขึ้นอีก เขาต้องลบรอยเดิมของไอ้ชาติชั่วนั่นออกให้หมด ลิ้นร้อนไล่เลียไปตามผิวเนียนเพื่อลิ้มรสอย่างคนหื่นกระหาย ดูดดึงผิวเนื้อจนเกิดเสียง

“อึก…อืมม…ตรงนั้น…อย่า…อื้ออออ”  ริมฝีปากไล่มาครอบครองยอดอกสีชมพูของคนตัวเล็ก ลิ้นตวัดดูดดุนจนทำให้ร่างเล็กส่งเสียงครางออกมาพร้อมกับแอ่นตัวรับสัมผัสนี้อย่างเผลอไผล

“ คุณบิวกิ้น ปะ…ปล่อยยย” มือร้ายลูบไล้ไปตามผิวเนียนบีบคลึงข้างลำตัว เสียงหวานครางออกมา กระตุกแอ่นขึ้นตามแรงดูดดึงของริมฝีปาก เสียงหวานของร่างบางเป็นตัวขับส่งให้บิวกิ้นยิ่งเพิ่มแรงปรารถนาขึ้นไปอีก ก้นและต้นขาของร่างบางร้อนผ่าวเมื่อถูกฝ่ามือซุกซนลูบไล้

กางเกงชั้นในของพีพีถูกร่างสูงฉีกออก เผยให้เห็นส่วนชูชันเนียนเกลี้ยงสีชมพูจนทำให้สติของบิวกิ้นแทบจะหลุดลอย

“อ๊ะ…” ไม่นานร่างบางก็ถูกจับพลิกตัวให้คว่ำลงจนใบหน้าหวานแนบไปกับเตียง แผ่นหลังขาวสว่างทำให้บิวกิ้นยิ้มอย่างพึงพอใจ นิมฝีปากของบิวกิ้นค่อยๆพรมจูบตามหลังเนียน ความเสียวซ่านส่งผลให้ร่างบางเผลอร้องครางออกมาอย่างหยุดยั้งไม่ได้ 

“อื้ออ อ๊ะ…”

มือหนาค่อยๆตีลงมาที่ก้นเนียนจนเกิดเป็นรอยแดง

“อ๊ะ…ฮืออ เจ็บ” แม้จะไม่ได้ลงแรงมากนักแต่ก็รู้สึกเจ็บและเสียวขึ้นมา

พีพีแอ่นกายรับสัมผัส ไม่นานแผ่นหลังขาวก็ถูกกดทับลงกับที่นอน สองเข่าถูกจับให้ชันลงจนสะโพกขาวอวบเชิดขึ้นเด่นชัดต่อสายตาคม ลิ้นร้อนของบิวกิ้นไล่สัมผัส ฟันคมขบกัดตามเนื้อนิ่มตั้งแต่ต้นขาจนมาถึงสะโพกขาว จนพีพีรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่างกาย ใบหน้าคมหันกลับมา บิวกิ้นถึงกับกลืนน้ำลายให้กับภาพตรงหน้า รอยจีบอ่อนนุ่มสีชมพูที่เชื้อชวน ยั่วยวนชวนให้สัมผัส ลิ้นร้อนแตะสัมผัสกดวนรอบจีบนุ่ม ตวัดควานหาความหวานและตั้งใจละเลียดชิมมันจนทำให้พีพีส่งเสียงร้องออกมา

“อ๊ะ…อ๊า…” บิวกิ้นละใบหน้าออก ปากทางสีหวานกำลังเรียกร้องให้ปลายนิ้วแกร่งสอดดันเข้าไป

“อึกก อ๊าาาา…ฮือ เจ็บ ปล่อยพี” นิ้วเรียวของบิวกิ้นค่อยๆสอดเข้ามาอย่างเบามือ ช่องทางตอดรัดนิ้วเรียวจนบิวกิ้นพึงพอใจอย่างมาก แต่ร่างบางกลับเจ็บจนต้องส่ายสะโพกไปมา เจ็บจนน้ำตาไหล 

“ถ้าดิ้น มึงจะเจ็บนะพี!” บิวกิ้นพูดเสียงดังเตือนร่างเล็ก เพราะเขาคาดว่านี่คงจะเป็นครั้งแรกของพีพี เมื่อถูกเตือนแบบนั้น กลับทำให้พีพีน้ำตาไหลออกมา

มือแกร่งโอบเอวบางเอาไว้ไม่ให้ขยับไปมา ก่อนจะค่อยๆเพิ่มนิ้วเข้าไปในช่องทางที่ตอดรัดเป็นนิ้วสองและนิ้วสามตามลำดับ พีพีได้แต่ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความรู้สึกทั้งเจ็บและเสียวปะปนกัน

“กูไม่ไหวแล้ว” คนตัวสูงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหลืออด เขาแทบอยากจะกลืนกินคนตัวเล็กไปหมดทั้งตัวแล้ว บิวกิ้นจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก เผยให้เห็นส่วนที่ผงาดสีเข้มชูชันขึ้น เขาได้ฉีกซองของถุงยางอนามัยที่พกเอาไว้ด้วยปาก และนำขึ้นมาสวมใส่อย่างช้าๆ แต่มันช่างสวนทางกับจิตใจภายในที่มีความต้องการมากล้นจนจะปะทุออกมา

“อ๊า…ฮือออ” แท่งร้อนที่พร้อมใช้งานค่อยๆยัดเยียดเข้าไปในช่องทางสีหวานแม้จะต้องการมากแค่ไหนแต่บิวกิ้นก็ยั้งมือเอาไว้เพราะกลัวร่างกายบอบบางนี้จะแตกเป็นเสี่ยงๆไปซะก่อน พีพีแอ่นแกนกายรับสัมผัสอันเจ็บปวดผสมกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่แทรกเข้ามา ขาหนักของบิวกิ้นแนบกลีบเนื้อนุ่มจนแทบสนิท

“อื้มม” บิวกิ้นคำรามในลำคออย่างพึงพอใจ คนตัวโตค่อยๆตบสะโพกเข้าหาช่องทางอ่อนนุ่มอย่างอ่อนโยนอีกครั้งจนทางอุ่นโอบรัดเขาไว้ทั้งหมด เขาเริ่มขยับแกนกายเร็วขึ้นตามอารมณ์ในตอนนี้ มือหนาจับเอวบางเอาไว้ก้มลงจูบแผ่นหลังขาวเนียนในขณะที่ส่วนล่างยังคงทำงานเข้าออกอย่างต่อเนื่องจนร่างบางต้องครางออกมาอย่างเก็บไม่อยู่

ร่างบางหลับตาพริ้มหน้านิ่วด้วยความเจ็บปวดในคราแรก แต่ก็มีความรู้สึกอื่นเริ่มแทรกเข้ามา บิวกิ้นเพิ่มจังหวะเร็วขึ้นอีก มือหนาบีบที่ก้นสวยที่กระเพื่อมตามจังหวะอย่างมันเขี้ยว ร่างกายที่เขาเคยทะนุถนอม วันนี้ถึงเวลาที่เขามาทวงมันคืน

“อื้ออออ…บะ อ๊า…เบา…อ้ะ” ร่างกายอันบอบบางเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ แท่งกายร้อนที่ถึงแม้จะค่อยๆชักเข้าออก แต่ก็ไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดจนช่องทางรักสีชมพูแดงก่ำ

บิวกิ้นจับเอวบางเอาไว้ค่อยๆกระแทกแกนกายเมื่อนึกถึงคำพูดของโอบ พีพีจะต้องเป็นของเขาคนเดียว เขาจะต้องเป็นผู้มอบสัมผัสนี้ให้กับร่างบางได้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น!

“อื้ม..” เสียงคำรามในลำคอของบิวกิ้นดังขึ้นประสานกับเสียงหวานของร่างเล็ก บิวกิ้นเอื้อมมือไปกอบกุมแกนกายของร่างบางเอาไว้และค่อยๆชักรูดไปมาในขณะที่ท่อนล่างยังคงทำงานอย่างต่อเนื่องและเริ่มอ่อนโยนลงบ้าง

“อื้อออ…อ๊าาา…อ๊ะ…อ๊ะๆ….อ๊าาาา” บิวกิ้นค่อยๆจับใบหน้าหวานของร่างบางให้เอียงมาเพื่อรับจูบอันร้อนแรง ริมฝีปากของเขาบดเบียดเข้ามา ลิ้นร้อนตวัดรับรสหวานภายในโพรงปากอย่างซุกซน ดูดดึงเนื้อนิ่มของริมฝีปากบางจนเกิดเสียงดังในขณะที่ท่อนล่างเริ่มขยับมากขึ้น

“อื้ออ….อื้มมมม” เสียงครางอื้ออึงในลำคอด้วยความเจ็บปวดของร่างเล็กยิ่งทำให้บิวกิ้นมีความต้องการมากขึ้น เขาบดเบียดริมฝีปากร้อนอีกครั้งราวกับจะกลืนกิน ร่างกายของพีพีสั่นเทาไปตามแรงที่บิวกิ้นมอบให้

“อ๊ะ…” ร่างกายสั่นระริก เสียวซ่านกับสัมผัสเร่าร้อนสลับกับอ่อนโยน บิวกิ้นไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เขารอคอยวันนี้มานาน เวลาที่จะได้ปลดปล่อย เขาไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากับใครมานานตั้งแต่มาเจอกับร่างบาง

“อื้ออออ…สะ เสียววว อ๊า…” พีพีร้องครางออกมาเสียงหลง น้ำตาไหลออกมา

เมื่อเห็นร่างบางพูดออกมาก็ยิ่งทำให้ให้บิวกิ้นค่อยๆเร่งจังหวะมากขึ้น มือบางจิกลงไปที่ผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวกระสันไปทั้งตัว แกนกายร้อนกระแทกข้าไปตรงจุดนั้นของพีพี

“อ๊า…อ๊ะ…ตะ…ตรงนั้น…” ร่างบางแอ่นกายรับความเสียวซ่านที่กระแทกเข้ามา

“พี ซี๊ดดด อ๊ะ…มะ..ไม่ไหว..แล้ว อ๊า!” น้ำสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมาเลือตามที่นอนและแผ่นหลังขาว เสียงหอบแฮกๆของพีพีไม่ได้ทำให้บิวกิ้นหยุดการกระทำแต่เพียงเท่านี้ บิวกิ้นค่อยๆใช้มือลูบตามดรอบหน้าหวานพร้อมกับก้มลงจูบหน้าผากขาวเนียนอย่างปลอบโยนด้วยความรักและความโกรธ โกรธที่เขากลับรักเด็กคนนี้อยู่ฝ่ายเดียว

มือหนาไล่บีบเค้นสะโพกสวยอีกครั้ง

“หยุด…ฮึก…อื้ออ” ริมฝีปากร้อนบดเบียดเข้ามาลิ้มรสความหวานออีกครั้งบิวกิ้นดูดริมฝีปากบางจนเกิดเสียงดัง พีพีรับสัมผัสนั้นด้วยใบหน้าเคลิบเคลิ้มจนทำให้บิวกิ้นแทบคลั่ง ยั่วยวนจนทนไม่ไหม ริมฝีปากร้อนเปลี่ยนจากจูบมาไล่สูดดมความหอมจากลำตัวขาวอีกครั้ง

“อื้ออออ...อ๊ะ....อ๊ะ..” ฟันคมกัดดูดเนื้อนิ่มตามซอกคอขาว และยอดอกสีชมพูที่แดงก่ำจากการกระทำก่อนหน้านี้แล้ว เขาบดริมฝีปากลงไปอีกครั้งจนพีพีแอ่นแกนกายรับด้วยความเสียวจนหลุดเสียงครางออกมา

“กูยอมไม่ได้ถ้าเห็นมึงเป็นของคนอื่น” บิวกิ้นโน้มใบหน้าลงมากระซิบอย่างแผ่วเบา จมูกคมก้มลงมาจูบที่หน้าผากมนอีกครั้งด้วยความเจ็บปวดภายในใจ พีพีได้ฟังถึงกลับส่ายหน้าไปมา สองขาเรียวถูกมือหนาจับขึ้นพาดไหล่ เผยให้เห็นช่องทางสีสวย จนบิวกิ้นลอบกลืนน้ำลาย เขาก้มหน้าประชิดส่วนนั้นอีกครั้ง ลิ้นร้อนแทรกแทรงข้ามาบดเบียดดุนดันช่องทางรักเอาไว้จนพีพีหน้านิ่วด้วยความเสียว นิ้วเรียวยาวค่อยๆสอดเข้าไปในช่องทางรักสีสดอีกครั้ง หมุนวนเพื่อเปิดปากทาง

“อ๊า…จะ เจ็บ อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ” เมื่อถูกจับให้หงายหน้าอยู่ในท่านี้ บิวกิ้นได้เห็นใบหน้าหวานชัดๆ ใบหน้าที่ทำให้เขาหลงใหลตั้งแต่แรกเจอ เขาค่อยๆเพิ่มนิ้วสอง สามเข้าไปอีกครั้งจนพีพีร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา เห็นแล้วน่ารังแก บิวกิ้นค่อยเอื้อมมือมาเกลี่ยหยดน้ำตาให้กับร่างที่เขาเคยเฝ้าทะนุถนอม ท่อนเอ็นแข็งถูกนำออกมาและค่อยๆเสียบสวนเข้าไปในช่องทางรักสีหวานจนมิด 

“อ๊า……..” ร่างกายของร่างบางแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ส่งเสียงครางออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อได้เห็นใบหน้าที่หลับตาพริ้มเพราะความเจ็บและเสียวของร่างบาง พีพีเผลอกัดปากแดงๆของตัวเองซึ่งนั่นยิ่งทำให้จิตใจของบิวกิ้นสั่นรัว ภาพยั่วยวนตรงหน้าทำให้เขาเริ่มขยับเอ็นร้อนเข้าออก

“อึก…อ๊า…อ๊า…คะ คุณ…บิวกิ้น อ๊ะ…” ร่างบางหลับตารับสัมผัสเสียวซ่านนี้อีกครั้ง

มือขยำสะโพกของร่างบางด้วยความหมั่นเขี้ยวในขณะที่ส่วนล่างยังคงสวนเข้าออกอย่างไม่ยอมหยุด

“อ๊ะ..อ๊ะๆๆ คะ คุณ…เบา อ๊ะ..พี…เจ็บ” เสียงอ้อนวอนกระเส่าของพีพียิ่งทำให้เขาพอใจ ร่างบางจะรู้ไหมว่าเสียงอ้อนวอนถึงแม้แรงปรารถนาจะมากขึ้น แต่บิวกิ้นก็ต้องยับยั้งช่างใจ ค่อยๆขยับเอ็นร้อนเข้าออกอย่างยั้งมือ ร่างกายของพีพี ตอนนี้เขาเป็นคนครอบครองแต่เพียงผู้เดียว

“อื้อ….อ๊าๆ … อ๊ะ…อ๊ะๆ” ช่องทางรักสีหวานสดแดงก่ำ พีพีหน้านิ่วด้วยความเสียว เผลอยกนิ้วเรียวของตัวเองขึ้นมากัดเอาไว้เพื่อข่มความเจ็บปวด

“ยั่วกูหรอพี” บิวกิ้นได้เห็นภาพตรงหน้า พีพีที่หลับตาพริ้มพร้อมกับเอาปากแดงๆกัดนิ้วเรียวของตัวเองพร้อมกับส่งเสียงครางหวาน ร่างกายขยับไปตามจังหวะ ยิ่งทำให้เข้าก็ยิ่งสติพร่าเบลอ เขาโน้มใบหน้าลงไปจูบริมฝีปากแดงๆด้วยความเสน่หา

“อ๊า อ๊ะ....อ๊ะ...” เตียงหนานุ่มกระเพื่อมขึ้นลงไปตามแรงของร่างสูง เสียงดังผั่บๆผสมกับเสียงครางหวานดังกึกก้องไปทั่วห้องนอน

“อ๊ะ…อ๊า....ฮืออ….”

“มึงจำไว้นะพี มึงเป็นของกูคนเดียว” บิวกิ้นโน้มตัวลงมาประคองกอดร่างกายขาวที่มีร่องรอยสีกุหลาบ จูบตามขมับขาวเป็นเชิงปลอบโยน และค่อยๆขยับสะโพกเข้าเป็นจังหวะ

“อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊า…”

“อา..” บิวกิ้นชักแกนกายของตัวเองออกมารูดรั้งจนน้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกมารดทั่วท้องของร่างบาง พีพีได้แต่หอบแฮกอีกครั้ง ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจะลุกขึ้น ใบหน้าหวานซีดมีเหงื่อผุดออกมา บิวกิ้นก้มลงมอบรสจูบให้กับร่างบาง

“อื้อ…”

บิวกิ้นถอนริมฝีปากออก พร้อมกับยิ้มมุมปาก

“มันไม่จบแค่นี้พี”

“อ๊ะ!...” มือหนาจับเอวบางที่ไร้เรี่ยวแรงให้ขึ้นมาอยู่บนตัวของเขา

“ฮึก…จะทำอะไร”

“หึ ครางดังๆก็พอ” เมื่อสิ้นสุดคำพูด เอวบางก็ถูกกดเอาไว้ให้ย่อลง ไม่นานช่องทางรักสีหวานถูกเอ็นร้อนค่อยๆสวนเข้าไปจนมิด

“อ๊า…อ๊ะ…” พีพีหน้านิ่วด้วยความเจ็บปวด มือหนาค่อยๆประคอง ขยับสะโพกบางขึ้นลง มือของพีพีไม่มีที่ยึดเหนี่ยว จึงได้แต่กำเอาไว้ นิ้วเรียวเผลอเอาเข้าปากอักครั้งเผื่อข่มความเจ็บปวด ใบหน้าร้อนผ่าวมีสีแดงขึ้น น้ำตาไหลเพราะความเจ็บปวด ช่างเป็นภาพที่นั่วยวนยิ่งนัก

“อึกก….อ๊า…อ๊า….พะ…พออ..ฮือ…”

“ครางดังๆ!” มือหนาบีบที่ก้นเนียนขาวและค่อยๆซอยสะโพกสวนขึ้น

“อ๊า…อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊า” พีพีหลับตาพริ้มขยับตัวขึ้นลงตามจังหวะเป็นภาพที่ยั่วยวนเหลือเกิน เขาอดไม่ได้ที่จะใช้มือเอื้อมไปบีบเค้นยอดอกสีชมพูของร่างบางและเปลี่ยนมาเป็นรูดรั้งแกนกายสีชมพูสวยในขณะที่มือหนายังจับล็อกเอวบางเอาไว้ให้สวนรับเอ็นร้อนที่เข้ามา

“อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊า…อ๊า…” พีพีแอ่นอกรับสัมผัสเสียวซ่านนี้อย่างไม่รู้สึกตัวไม่นานน้ำที่ขาวขุ่นก็พุ่งรดหน้าท้องของบิวกิ้นเป็นครั้งที่สอง ร่างกายของร่างบางอ่อนปวกเปียก ไร้เรี่ยวแรง ล้มลงบนเตียงนุ่ม บิวกิ้นจูบซับเหงื่อตามหน้าผากอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากกดจูบลงบนเปลือกตา จมูกและริมฝีปากบาง สัมผัสนุ่มนวลกว่าทุกครั้ง ร่างบางไม่มีท่าทีว่าจะปฏิเสธ คงเป็นเพราะความเจ็บและชาเล่นงานจนไร้เรี่ยวแรงขัดขืน

“กูยอมไม่ได้ถ้าเห็นมึงไปรักคนอื่น” คำพูดและน้ำเสียงของบิวกิ้นที่เปล่งออกมาราวกับกำลังกลั้นสะอื้นเอาไว้ จมูกคมก้มลงมาสูดดมความหอมจากซอกคอขาวอีกครั้ง น้ำตาของพีพีไหลลงมา ความรู้สึกปั่นป่วนในท้องเริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เขาเริ่มได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของร่างบาง บิวกิ้นลูบกลุ่มผมนุ่มที่ยาวปรกลงมา ก่อนที่มือหนาจับสองขาเรียวแยกออก พร้อมกับสวนแท่งร้อนเข้าไปอีกครั้ง

“อึ๊กก…อ๊า….พะ…พออ อ๊า…ฮือ”

บิวกิ้นซอยสะโพกเข้าออกอย่างอ่อนโยน แม้จะมีความต้องการมากแค่ไหน แต่ก็ทำให้ร่างบางสั่นสะท้านไปด้วยความเจ็บปวดและเสียวซ่าน

“อะ อ้ะ อ๊า…อ๊ะ…อ๊ะ…ฮึก…ฮือ…อ้ะๆ” มือหนาดึงเอวบางเอามาประชิดและค่อยๆกระแทกท่อนเอ็นร้อนเข้าไป

“อ้ะ อ๊ะ…อึก…” นิ้วเรียวของบิวกิ้นสวนเข้าไปในโพรงปากของร่างบาง สวนเข้าออกจังหวะเดียวกันกับแกนกายท่อนล่าง

“อ่า..” บิวกิ้นกัดฟันคำรามออกมารู้สึกเสียวกับริมฝีปากร้อนของร่างบาง เขาอีกออกแรงที่ปลายนิ้วชักเข้าชักออกในโพรงปากเล็กจนน้ำใสๆไหลออกมาจากปากบาง

มือหนาอีกข้างค่อยๆบีบสะโพกกลมเมื่อเห็นร่างบางเงียบเสียงไปเพราะเริ่มไม่มีแรงแม้แต่จะร้องออกมา บิวกิ้นดึงร่างบางให้มาซบลงบนไหล่หนาของเขาพร้อมกับลูบผมนุ่มนิ่มอย่างแผ่วเบาเพื่อปลอบโยนเพราะได้ยินเสียงสะอื้นของพีพีดังขึ้น

“อืมม…” ช่องทางรักตอดรัดแกนกายของบิวกิ้นจนเกิดเสียงคำรามในลำคอ

“อ๊ะ…อ้ะ อะ อ๊า อ๊ะ พี…อ๊ะ…เจ็บ…อึก…” บิวกิ้นประคองกอดเอาไว้ สองมือหนาโอบเอวบางเอาไว้ และยังคงลูบผมนิ่มเพื่อปลอบโยน พีพีหลับตาพยายามรับสัมผัสของบิวกิ้นจนแทบจะทนไม่ไหว บิวกิ้นจูบซับเหงื่อที่ไหล่มนพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น พีพีเผลอเอามือโอบรอบคอคนตรงหน้าเอาไว้ซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง

“ฮึก…อ๊ะ…อ๊ะ…” บิวกิ้นค่อยๆซอยสะโพกจนไปถึงจุดกระสันของพีพีอีกครั้ง บิวกิ้นชัดแกนกายขาวขึ้นลงแต่เขากลับเปลี่ยนใจ

บิวกิ้นค่อยๆชักแกนกายของตัวเองขึ้นลงจนน้ำสีขาวขุ่นพุ่งขึ้นราดลงบน บนผ้าปูที่นอน เมื่อเสร็จสิ้น สายตาคมจ้องมองร่างเล็กที่ได้แต่ค่อยๆจับส่วนสีชมพูของตัวเองอย่างคนไม่ประสีประสาด้วยความรู้สึกอึดอัดเต็มที

“อึก…อ๊ะ…อ๊า” มือเรียวค่อยๆชักขึ้นลงอย่างไม่ถนัดนัก พีพีกัดริมฝีปากแดงด้วยความเสียว ภาพตรงหน้าช่างยั่วยวนเขานัก

“พอ กูทำให้” ลิ้นร้อนไล่เข้ามาบดเบียดสัมผัสแกนกายสีชมพูราวกับหิวโหย

“อึก…อ๊า….อ๊า….จะไม่ไหว…อ๊ะ…” ร่างเล็กบิดเร้าด้วยความเสียวที่คืบคลานเข้ามา ลิ้นร้อนซุกซนยังไล่วนส่วนปลายสีชมพูอยู่อย่างนั้นจนร่างเล็กรู้สึกทรมานจนเผลอขยำไปที่ผมหนาของบิวกิ้น

“หึ หวาน…” ไม่นานส่วนสีชมพูนั้นก็ถูกครอบครองด้วยโพรงปากร้อน บิวกิ้นค่อยๆขยับในหน้าขึ้นลงจนทำให้ร่างบางเสียววาบ พีพีเปลี่ยนมาเป็นจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของบิวกิ้นเพื่อระบายความเสียว

“อื้อ…อ๊า…ไม่…อ๊ะ…ไม่ไหวแล้ว อ๊า” น้ำสีขาวขุ่นพุ่งเข้ามาในโพรงปากหนา บิวกิ้นกลืนรสชาติหวานผสมคาวลงไป หลังมือหนาเช็ดปากของตัวเอง ร่างเล็กกลับลงไปนอนอยู่บนเตียงนุ่มอย่างไร้เรี่ยวแรง บิวกิ้นกอดร่างกายนุ่มนิ่มเอาไว้ และก้มลงไปดูดดึงหยอกล้อริมฝีปากแดงอวบอิ่มก่อนที่ลิ้นร้อนจะตวัดแทรกแซงเข้าไปช่วงชิงความหวานในโพรงปากอีกครั้ง จนเกิดเสียง เขายกยิ้มอย่างพึงพอใจ ใบหน้าคมก้มลงกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับก้มลงจูบซับที่แก้มขาวของร่างบางที่เริ่มจะอ่อนเพลียเต็มที

“พี…สำหรับกู แค่นี้มันยังไม่พอ…”

.

.

.

“อ๊ะ..อะ..อ๊า อ๊า อ๊ะๆๆ…” ผ่านไปราวเกือบสองชั่วโมง บิวกิ้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ร่างสูงค่อยๆสวนแกนกายเข้าไปอย่างอ่อนโยนเพราะร่างกายของพีพีเริ่มอ่อนยวบลงเต็มที แต่ยิ่งเขาได้ครอบครองร่างบางนี้มากเท่าไหร่ ความต้องการก็ยิ่งปะทุมากขึ้นเท่านั้น ร่างบางโยกตัวไปตามจังหวะที่เขาค่อยๆสวนเข้ามาจนเริ่มจะหมดแรง เสียงครางหวานแหบพร่าลงเรื่อยๆเนื่องจากมันดังมานานกว่าสองชั่วโมง ร้องจนแทบจะไม่มีเสียงแล้ว บิวกิ้นมอบสัมผัสอันอ่อนโยนและร้อนแรงให้สมกับที่เขารอคอยมานาน รอคอยที่จะเป็นเจ้าของร่างนี้แต่เพียงผู้เดียว!